28.10.2011
มานั่งย้อนอ่านไดอารีเก่าๆที่เราเขียน ก็รู้สึกว่า สิ่งที่ฝัน ความตั้งใจเหล่านั้นมันหายไปไหนหมดนะ
ตัวตนของเราคนเก่า มันหายไปไหนกันนะ อยากจะกลับไปมีความรู้สึกแบบนั้นอีกเร็วๆจัง
ช่วงนี้รู้สึกเครียดกับหลายอย่าง หลายๆคนคงเครียดกับเรื่องน้ำท่วม
แต่เรากำลังเครียดกับคนในบ้าน ทะเลาะกันกับน้องทุกวันช่วงนี้
หรือคนอยู่ห่างๆไปน่าจะีดีกว่า เลยกะว่าอาจจะอพยพตัวเองไปสักที่ จะได้ไม่ต้องมาทะเลาะกัน
ถ้าอยู่ไม่เห็นคุณค่ากัน งั้นการไปมันน่าจะเป็นสิ่งที่ดีกว่า
จริงๆช่วงนี้เป็นโอกาสที่ดี คนอื่นลี้ภัยน้ำท่วม เราก็น่าจะลี้ภัยไปด้วย
การเป็นพี่นี่ทำไมรู้สึกต้องรับผิดชอบอะไรหลายอย่าง จนตอนนี้รู้สึกว่า
ไม่อยากเป็นพี่และก็ไม่อยากรับผิดชอบอะไรแล้ว
ทำอะไรไม่ได้ ก็ได้แต่ระบายให้คนอื่นฟัง คนในบ้านก็พูดไม่ได้อีก
ชีวิต เฮ้อ .... คิดถึงป๊าจัง คิดถึงม๊าด้วย แต่ตอนนี้คนที่จะคุยได้มากที่สุดก็คงเป็นเจ้ (แต่ก็อยู่ไกลกันจัง)
บ่นบ่อยๆ ทุกคนก็คงเบื่อ สุดท้าย อยู่กับตัวเองคงดีที่สุดในเวลานี้
ขอให้ผ่านเรื่องไม่ดีไปเร็วๆด้วยเถิด สาธุ๊
ตอนแรกคิดว่าพอหลังวันเกิดแล้ว จะไม่ขี้แงแล้ว สุดท้ายทำไม่ได้อยู่ดี
ได้แต่บอกตัวเอง สู้ๆต่อไป
