2009/Aug/22

22.08.2009

 วันนี้เอาเครื่องสำอางค์ลดราคา ที่ลูกค้าสั่่งไปส่งถึง ช่องนนทรี

อากาศร้อนมาก เดินผิดทิศผิดทางได้อีก ต้องโทรไปถามทางคนที่ทำงานแถวนั้น

น่ามันส์...หรือ หน้ามัน ดีงานนี้....

 

ไปเดินพารากอน ตอนแรกเห็นมีจัดงาน Bodies .... อไะรสักอย่างเห็นไกลๆ ไม่ได้สนใจเลย

พอจะเดินไปเข้าห้องน้ำเท่านั้น ... ก็แบบ เอ๊ะ อารายอ่ะ คนดูหลายคนจัง

มีอธิบายเกี่ยวกับร่างกายมนุษย์เราด้วยอ่ะ

ก็หันไปถามเพื่อนว่า  "อะไรอ่ะ ไปดูมะ"
พูดยังไม่ทันจบดี มันเดินลอดช่องแคบๆที่กั้นทางไว้ เข้าไปซะละ
(*me : ไม่รอกรูเล้ยยย ... )

มันคือ " Human Bodies Exhibition"  by Siriraj

เดินๆเข้าไป ก็มองๆ มีตรงไหนว่างให้ดูมั่งเนี่ย ...

แล้วก็เห็น น้องๆ นศ.แพทย์กำลังพูดอธิบายให้ ผู้ชมฟังอยู่
อันที่คนอื่นดู มันเป็น หูคนอ่ะ

ส่วนเราก็ไปดูลูกกะตาคน โอ้ววว... ตอนแรกก็คิด จำลองป่าววะ

แล้วก้ไปดูตรงสมอง ... มีเป็นเส้นเลือดในสมองให้ดูด้วย

เพื่อนก็เลยถามว่า ของจริงหรือจำลอง

นศ.แพทย์เลยบอกว่า ของจริงครับ แต่ฉีดสีเข้าไป

โอ้วว.......... ก็ไปเดินดูรอบๆ เห็นตับคนแล้วก็ เหมือนตับหมูเหมือนกันเนอะ 555
ทรงคล้ายๆกัน ในแต่ละจุดก็จะมีนศ.แพทย์ คอยอธิบายหรือพูดให้ฟัง

พอดีไปยืนดูตรงหลอดอาหาร น้องเค้าก็มาอธิบายให้ฟัง ตั้งแต่หลอดอาหาร
ลงไปถึงกระเพราะ และลำไส้อ่อน แล้วก็พูดเรื่อง โรคกรดไหลย้อนให้ฟัง

มีงานแบบนี้ก็ดีเหมือนกันเนอะ คงไม่ได้หาดูง่ายๆ (หรือเราไม่รู้เองหว่า)

แล้วก็มีตู้นึงที่โชว์ ตัวอ่อน(เด็กในครรภ์) อายุ 3 เดือน, แบบว่าเล็กมากๆ อ่ะ เล็กมากจริงๆ
เห็นแล้วนึกถึง พี่ที่ทำงานที่ตอนนี้กำลังท้อง 3 เดือนเลย - -''

ไม่รู้ว่างานนิทรรศการนี้จัดถึงวันไหนนา ถ้าใครอยากชมก็ที่ พารากอน ชั้น 1 หรือ 2 นี่แหล่ะ
รู้สึกว่าอยู่บนชั้น M มา ถ้าจำไม่ผิด  

พอไปดูเสร็จ ก็รู้สึกว่าน่าสนใจดี ร่างกายคนเราแต่ละอย่างในร่างกาย มันก็เล็กๆเองเนอะ
แล้วยิ่งเห็นเส้นเลือด โอ้วว จะเล็กไปไหน - -''
พวกที่หมอศัลฯนี่คงสุดยอดจริงๆ
หลังจากดู Grey's Anatomy แล้วมาดู exhibition นี้เห็นภาพซ๊าาาาา 555+

 

 

 

 

 

2009/Aug/15

15.08.2009

วันนี้เปิด Facebook มาได้เห็น VDO เก่าๆที่ คน.พบ. ฝ่ายโสตฯ เคยถ่ายไว้

ตอน Promote งานบาสประเพณีบัญชีจุฬา-ธรรมศาสตร์'40 และ Accyแฟนฉัน ที่ถ่ายตอนอยู่ ปี 1

เห็นแล้วก็คิดถึงช่วงเวลาเก่าๆ สมัยอยู่มหา'ลัย

จะว่าไปแล้ว เราก็ได้ืทำกิจกรรมหลายอย่างเหมือนกันนะ

เก็บประสบการณ์ และความทรงจำดีๆ มีช่วงเวลาที่เหนื่อยกันมา ได้รู้จักพี่ๆเพื่อนๆมากมาย

เห็นแล้วคิดถึงจริงๆ ...

คิดถึง .. คณะบัญชี ธรรมศาสตร์

คิดถึง .. ตึก L ตึกคณะที่รังสิต 

คิดถึง .. ห้องขายชีท, เดลิย่า, จักรยาน, ห้องพักอาจารย์ที่เคยเข้าไปขอดูคะแนนข้อสอบมิดเทอม

คิดถึง .. คน.พบ. 

คิดถึง .. งานบาส

คิดถึง .. เพื่อนๆ ซ.โซ่

คิดถึง .. เพื่อนๆ บัญชี

คิดถึง .. อาจารย์

และมีอะไรคิดถึงตั้งมากมาย ....... 4 ปีที่คุ้มค่า อยากกลับไปวันเก่าๆจัง ^^

รู้สึกดีใจที่ได้มาอยู่คณะนี้ เรียนจบคณะนี้ และได้มีส่วนร่วมในคน.พบ. ^^

 

2009/Jul/17

17.07.2009
 
ในที่สุดก็ได้เจอเจ้  ถ้าวันนี้ไม่ได้เจอคงเสียใจ
เพราะว่าเจ้ จะไปเรียนต่อที่อเมริกา 2 ปี ก็คงไม่ได้กลับไทยมาอีก 2 ปี
แล้วถ้าเราไม่ไปเจอวันนี้ ก็คงไม่ได้เจอไปอีกสักพัก
 
เฮ้อ...คิดแล้วก็ใจหาย....
จะห่างกันไปไกล คนละทวีป (เว่อร์จริงๆ)
อยากจะตั้งใจอ่านหนังสือ แล้วบินตามไปเลย (จริงๆอยากหนีเที่ยวมากกว่ามั้งเนี่ย)
 
ตอนแรกคิดว่าตอนจะลากันคงแบบต้องร้องไห้แน่เลย
ต้องแบบร่ำลากัน สักพัก
 
แต่  - -'' ไม่เลยสักนิด
เง้อ ... ก็ตอนออกมาจากบ้านเจ้ ก็สี่ทุ่มแล้ว มืดก็มืด
รีบขึ้นรถก็รีบ คิดว่า อยากจะขอกอด ก็ไม่ได้กอด อยากจะพูดอะไรรำ่ลากันซึ้งๆ ก็ไม่ได้พูด
(รู้กันด้วยใจละกันนะเจ้)
 
แต่ก็หวังว่าเจ้จะรู้ว่าเราก็รักและเป็นห่วงเจ้อยู่เสมอ อ่ะเนอะ
 
คนๆนึงที่เป็นคนคอยให้คำปรึกษา คำแนะนำดีๆ คอยให้กำัลังใจเรา
จะไปอยู่เมืองนอกเมืองนาตั้ง 2 ปี 
รู้สึกเหงาจัง แง้ๆๆ จะต้องคิดถึงเจ้มากแน่ๆเลย
 
ขอให้เดินทางปลอดภัย รักษาสุขภาพให้ดีน๊า
เจ้ถั่วของเค้า T^T 
 
-------------------------------------------------------------------
 
สรุป วันนี้ไปบ้านเจ้ ไปเจอป๊า ม๊า น้องๆ 
แล้วก็ไปกินข้าวฟรีบ้านเจ้อีกแล้ว
(โดนเจ้แซวได้อีกว่า มาทันเวลากินข้าวตลอด 55+ ก็ใครบอกว่ากิน 1 ทุ่ม ไปถึงก็สองทุ่มแล้วนะ - -)
แล้วก็เอารายการเกมส์โชว์ก็อบลง Notebook ให้เจ้
แล้วก็กลับ - -''
ไปตั้ง 2 ชั่วโมง แต่พูดร่ำลากันไม่ถึง 5 นาที เศร้า .... 

2009/Jul/03

03.07.2009

ตีสามกว่าแล้ว นอนไม่หลับ

พรุ่งนี้ต้องไปทำงาน ........

เคยคิดไหมว่า ที่เราทำงาน ทุกวันนี้ ทำไปเพื่ออะไร?

เพื่อเงิน? เพื่อความก้าวหน้า? เพื่อชื่อเสียง? เพื่อเกียรติยศ?

 

ทำงานมา 2 ปีก็ยังหาตัวเองไม่เจอ ... จะทำงัยดี T^T

รู้สึกชีวิตไม่มีจุดมุ่งหมาย เหมือนทำอะไรต่อไปไม่ได้เลย

เพราะที่ผ่านๆมา จะมีจุดหมายทุกครั้งในการทำอะไรก็ตาม

 

เห็นบางคนทำงาน ดูมีความสุขดี ไม่เคยจะบ่น ได้อะไรมาก็ทำได้ ไม่บ่น ให้ทำก็ทำ ถึงแม้จะำทำไม่ได้

ดีจัง .... อยากเป็นแบบนั้น หรือว่า สิ่งที่เราทำตอนนี้ มันไม่ใช่หนทางของเรา

เพราะงานบางงาน ทำไม่เป็น แต่สนใจจะทำมัน มันก็ตั้งใจทำได้

ถึงแม้จะเหนื่อย  แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่เลยจริงๆ

 

อยากรู้ว่า การทำงานอย่างมีความสุขมันเป็นยังไง?!

เหนื่อยกาย ไม่เท่าเหนื่อยใจ

เหนื่อยงาน ไม่เท่าเหนื่อยคน

 

คิดซะว่า 

~ ไม่มีใครประสบความสำเร็จ โดยไม่ลำบากหรอกนะ ~

แต่คนที่เค้าประสบความสำเร็จ เค้าก็คงมีจุดม่งหมายและพยายามทำ

แต่ตอนนี้ เรายังหาจุดมุ่งหมายของตัวเองไม่เจอเลย

น่าเศร้า TT^TT

 



[F]uRn[I]t[Z]y
View full profile