Count Down ถอยหลังปี 2005 กับคุณแก้ว
เพื่อนรัก เพื่อนสนิท คนที่ทำอะไรให้กับเรามากมาย
ไม่ว่าจะเป็นกำลังใจ ติวหนังสือเคยทำการบ้านให้ด้วย (ใจดีจัง)
แถมยังชอบทำมาม่าผัดให้กินด้วย อร่อยจัง!

แต่ไม่ได้ Count กัน 2 คนนะ Count กัน 3 สายทีเดียวเชียว
ก็มีเรา แก้ว และก็คุณเบิร์ด(แฟนคุณเธอ) คือแก้วมันเค้าท์ทีเดียวสองคนเลย

นั่งคุยโทรศัพท์กับแก้ว 3 ชม. เชียวนะ ตั้งแต่ 5 ทุ่มจนถึง ตี 2

ขอบคุณนะ ที่คุยอยู่เป็นเพื่อนกัน และอยู่ Count down กับเรา

คืนส่งท้ายปีเก่าปีนี้ ไม่ใช่คืนที่มีความสุขสักเท่าไรเลย
จะมีความสุขก็เพราะมีเพื่อนรักคนนึงนั่งคุยโทรศัพท์ด้วยกันนี่ละ
วันนี้ เราเจออะไรมาบ้างนะ .... ที่ทำให้รู้สึกไม่ดี ขอ list หน่อยละกัน
- ทะเลาะกับน้องชายตอนเย็นๆ
- เหมือนจะทะเลาะกับป๊าตอนค่ำๆ รู้สึกแย่ชมัด :(
- เหมือนจะเป็นวันที่ดูไม่มีครัยสนใจเลย -*-
- ความรู้สึกที่อยากกลับบ้านมากๆ พอกลับมาแล้วไม่ได้รู้สึกดีเท่าไร
(เป็นเหมือนคราวก่อนอีกแล้ว)

แถมมี เรื่องเซ็งๆพอข้ามปีแล้วด้วยนะ

- โทรไปหาใครคนนึง แล้วทำให้รู้สึกว่าตัวเองไม่มีความสำคัญ
- โทรไปหาคนอีกคนนึง เพื่อที่จะคุยกับมัน แต่มันหลับแล้ว -*- (ตัดประเด็นไป)

แต่ก็มีเรื่องดีๆเหมือนกันนะ [เราจะเอามาหักลบกับสิ่งไม่ดีออกไปล่ะ]
ขอบคุณ...เพื่อนๆทุกคนเลยที่ SMS มานะ
ขอบคุณ...คุณน้องรหัส ที่โทรมา HNY
ขอบคุณ...คุณพี่รหัส(P'Off)ที่ SMS มาถึงแม้ว่า ..เธอจะลืมว่าเราใช้เบอร์โทรเบอร์ไหน
ขอบคุณ...เจ้หมิวที่ให้ถามเรื่องหุ้น (เกี่ยวมั้ย?!)
ขอบคุณ...คุณชินนี่ที่อวยพรกันใน MSN ไม่พอยังโทรมาอวยพรอีกรอบ
ขอบคุณ...พี่เต๋าที่เข้ามาใน MSN ทำให้ได้ HNY
ขอบคุณ...เจ้ลี่ที่ SMS มาหาน้องคนนี้
ขอบคุณ...พี่กุ๊ก ที่ SMS มาอวยพรอีกด้วย
ขอบคุณ...เสียงเพลงของ Power Pop Girls ที่ทำให้มีชีวิตชีวา
ขอบคุณ... exteen.com ที่มี Blog ให้เขียน -*- (ระบายอารมณ์ด้วย)

------------------------------

1 ปีผ่านไป ฉันยังจำวันนี้ของปีที่แล้วได้ วันที่ฉันกลับมาบ้านที่โคราชอีกครั้ง
วันที่ฉันไม่ได้ออกไปนั่ง Count Down กับเพื่อน
วันที่ฉันไม่ได้ CountDown กับครอบครัว (ทั้งๆที่อยู่บ้าน)
วันที่ฉันต้องนอนดูรายการทีวีถ่ายทอดสดที่มีคอนเสิร์ตและการ Count Down

และปีนี้มันก็ให้ความรู้สึกเดิมๆกับฉัน แต่ปีนี้ฉันมีความน้อยใจมากเป็นพิเศษ
ไม่เหมือนปีก่อนๆฉันคงจะเศร้ากว่านี้ ถ้าไม่มีเพื่อนรักคนหนึ่งนั่ง Count Down ด้วยกัน
ฉันอยากจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนตอนกลางคืนซะเหลือเกิน ด้วยความเบื่อหน่าย
แต่ก็อย่างว่า ถ้าไปกับเพื่อนก็ต้องเอามอไซด์ไป แล้วถ้าไปดริ๊งกันก็คงไม่อยากให้เพื่อนขี่มอไซด์กลับทั้งๆที่มันเมา หรอกนะ ก็"เมาไม่ขับ"ยังไงล่ะ

ฉันคิดไว้แล้วว่า ปีหน้า 2007 ฉันจะอยู่ Count Down ที่กรุงเทพฯ
พร้อมๆกับเพื่อนๆของฉัน (ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่า พวกมันจะอยู่กันมั้ย)
แต่ก็นั่นล่ะ ฉันก็คิดไว้แล้ว...และฉันก็ชวนคุณแก้วไว้แล้วด้วย
แต่อนาคตก็คืออนาคตยังบอกอะไรแน่นอนไม่ได้หรอก ว่ามันจะเป็นอย่างที่คิดไว้จริง

เพียงแค่ฉันรู้สึกว่าการกลับบ้านมาฉลองปีใหม่ฉันควรจะมีความสุขมากกว่านี้

แต่ฉันไม่รู้สึกแฮปปี้กับการกลับมาเลยเสียจริง

ฉันอยากจะขอทิ้งความรู้สึกแย่ๆอย่างนี้
ไว้ที่ปีนี้ ปี 2005 รวมถึง วันที่ 1 ม.ค.ของปี 2006 ด้วยเช่นกัน
ฉันหวังว่าเวลาเช้าของวันใหม่จะมีแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต ได้เริ่มต้นกับสิ่งใหม่ๆ
พบกับสิ่งดีๆที่จะเข้ามาในปี 2006 นี้

มันดูตลกชมัดเลย ที่ฉันมานั่งบ่นอะไรบ้าๆอยู่ใน Blog นี้คนเดียว
ก็นี่มัน ตีสาม แล้วจะให้ฉันไปคุยกับใครได้ล่ะเนอะ T_T

-----------------------------

บ่นมามากพอแล้ว คราวนี้จะขอ HAPPY NEW YEAR พื่อนๆ

ณ ที่ FuRniTzY.ExTeEn.CoM นี้เลยล่ะกันนะ

" ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆในทุกๆเรื่อง
ขอให้เฮงๆเงินทองไหลมาเทมา
ขอให้มีคนมารักเยอะๆ
ขอให้ไม่มีใครมาเกลียด
ขอให้คนที่โสดมีแฟนเร็วๆ
ขอให้คนมีแฟนแล้วคบกันนานๆ
ขอให้คนไม่มีตังค์กระเป๋าตุงซะที
ขอให้คนที่มีเงินแล้วก็ยิ่งมีมากขึ้นไปอีก
ขอให้คนที่มีทุกข์ พบแต่ความสุข
ขอให้คนที่ชอบปล่อยมุข จงปล่อยต่อไป
ขอให้คนที่มีไฟ ตั้งใจทำงาน
ขอให้คนที่เพิ่งสอบผ่านไป คะแนนเกินมีน
ขอให้คนในเอ็กทีน เพื่อนๆบัญชี และเพื่อนมารีย์มีความสุขทุกคน "

HAPPY NEW YEAR 2006

p.s. วันนี้เคืองคนนึงอ่ะ แต่คิดไปคิดมาก็ไม่รุจะเคืองไปทำไม ก็เพราะถ้าเค้าไม่เห็นเราสำคัญ ก็ไม่เห็นต้องเคือง เพราะเราควรจะเคืองคนที่เราให้ความสำคัญ (รึป่าวหว่า?!)